Soms, heel soms, overkomt me het: zo’n gevoel van culinaire gelukzaligheid. Even zo’n ogenblik van Dit Is Het, hier gaat het allemaal om, hier klingelen de epicurische klokjes helemaal voor mij. Dan gaan mijn haartjes overeind staan, dan tintelt er iets verliefderigs langs mijn ruggegraat. ‘De ontdekking van een nieuw gerecht draagt meer bij aan het geluk van de mens dan de ontdekking van een ster.’ Goed, hij slaat een beetje door, Brillat-Savarin, culinairist uit het begin van de 19e eeuw. Maar vervang ‘de mens’ door ‘Onno Kleyn’ en het klopt als een bus.
‘Ontdekking’ kun je trouwens alleen persoonlijk opvatten, want wat ik nieuw vind, bestaat vaak al eeuwen. En de bandbreedte waarbinnen dat ‘nieuw’ plaatsvindt, is smal. Een te grote stap - gepocheerde vogelspin, IJslandse gefermenteerde haai - en het werkt niet. De grootste kans op succes is juist met vertrouwde smaken die net op een andere manier gepresenteerd worden. Iets verfijnder, iets scherper aangezet, of gecombineerd met iets wat ik niet verwacht had. Voor mij is de textuur heel belangrijk. Neem nu het quasi-Thaise omeletje/roerei dat ik zaterdag maakte. Het geluk zit daar in de toevoeging van de rauwe taugé, die fris knisperend de smeuïgheid van het ei en de garnalen benadrukt. Plus in het feit - dat weten echte koks (ja, laat ik dat maar weer eens benadrukken: dat ben ik niet, nooit geweest ook) - dat een klein beetje van iets steevast beter smaakt dan een bord vol. Dit was een voorgerechtje. O, over de garnalen: met Hollandse, onze roemrijke Noordzeegarnalen, werkt het niet zo goed. Te smaakvol, te intens, niet zacht genoeg. Ik neem kant-en-klaar gekookte roze garnalen. En de gebruikelijke koriander verving ik met veel succes door dille.
Fruit op niet te hoog vuur de sjalot, knoflook, gember en rode peper samen in de olie tot de sjalot glazig is. Klopt ondertussen de eieren los met de vissaus, suiker en wat dille. Voeg de garnalen er bij en giet de eieren in de pan. Roer en schraap, roer en schraap, er moet een enigszins stevig roerei ontstaan. Maar zonder hard gestolde klonten! Leg op elk bord een klodder en bekroon met een toef taugé, extra dille en wat gehakte pinda.
Het was alweer heel wat jaren dat mijn 'Uit eten in' boekjes uitverkocht waren. Maar nu zijn ze er weer, vernieuwd, ververst, uitgebreid en aangepast aan de laatste eetmodes! En voor wie zich afvraagt of de woordenlijsten dezelfde zijn als die in die Reiskookboeken: nee. Daar stonden heel veel restauranttermen niet in, net zo min als de wijninformatie die de woordenboeken wel hebben. Plus praktische tips over kinderen mee, allergieën, etenstijden, restaurants zoeken en ga zo maar door. Unieboek, 12,49 euro.
NIEUW: Ik verkoop dit boek nu ook op mijn site, mét handtekening:
Voor de venkelworst: wat voor vlees-van welk de...
Hallo Onno,bedankt voor de tip.
Na 1 week doe...
RSS feed Commentaar
