|
Woensdag 07 Juli 2010 00:00 |
|
Port heeft iets paradoxaals. Het is een wijn die geboren wordt in bijkans woestijnachtige omstandigheden, in blikkerende hitte en schroeiende droogte, om vervolgens tot zijn recht te komen in de natte, koele herfst en gure winter. Open haarden, dikke truien, lang gerijpte kaas en dito vrienden, dat werk. Geen wonder dus dat de Portugezen zelf nauwelijks port drinken. Port is een malle uitvinding voor de export, een ‘u vraagt en wij draaien’ om de Britten van voorbije eeuwen tijdens herfst en winter een slokje gebotteld zonnevuur te bieden. Tot begin 20ste eeuw werd zoete wijn hoger gewaardeerd dan droge, en dus werd het zoet. Omdat wijn met veel alcohol transport goed doorstond, bedacht men dat het aardig was brandewijn aan de half vergiste most toe te voegen. Dan stopte de fermentatie en hield je lekker veel onvergiste druivensuikers over.
|
|
Correctie frisse citroentaart |
|
Dinsdag 11 Mei 2010 18:06 |
|
Op de Culinaire Kalender is het recept voor de frisse citroentaart verminkt terechtgekomen. Heel vervelend. Hier de volledige versie.
|
|
Maandag 01 Februari 2010 00:00 |
|
Uiterst populair in restaurants: de ‘moelleux au chocolat’, een warm cakeje waarvan de binnenkant vloeibaar blijkt. Een variant daarop is die met hazelnoten.
|
|
Schuimdessert met rozenslagroom en granaatappelpitjes |
|
Woensdag 23 December 2009 00:00 |
|
Was ik maar een zuchtje wind. Ik droomde het, onlangs. Ik woei overal heen en langs en over en ik nam allerlei geuren op. Ik rook ze ook, net alsof een zuchtje wind een iemand was met een neus en hersens. Vieze luchtjes waren er en hele lekkere, en zwoele en malle en bijzondere. Wat vies is en wat lekker en wat mal en bijzonder is natuurlijk betrekkelijk. Vroeger vonden Nederlanders Thaise vissaus stinken - veel mensen vinden dat nog steeds. Thais vinden Franse kaas als Maroilles en Epoisses ongelofelijk smerig. Alweer net als sommige Nederlanders. Ik niet hoor. Ik vind dat allemaal lekker en interessant. Een beetje stink is nooit weg. Parfums hebben het, en lekker eten vaak ook.
|
|
Zaterdag 03 Oktober 2009 00:00 |
|
Vijf kilo weegt het. Echt. Ik overwoog nog even om de brievenweegschaal te gebruiken, maar nam toen dat ding uit de badkamer waar ik zelf op ga staan, soms. Vijf kilogram kookboek, met als titel ‘Cuisine, 1000 klassiekers uit de Franse keuken’, van Françoise Bernard. Ermee op je schoot zitten kan niet, je salontafeltje moet sterke poten hebben en in bed lezen, reuze populair bij kookliefhebbers, is waanzin. Dik is in, bij kookboeken dan, ook al zijn ze nauwelijks nog te hanteren.
|
|
Peren uit de oven met Nutella |
|
Woensdag 23 September 2009 14:56 |
|
Vroeger had je Pastachoca. Beregoed, precies. En nu zijn er Duo Penotti en nog wat onduidelijke boterhampasta’s met chocolade. Maar niks is zo populair als Nutella. De grap is dat het eigenlijk geen chocoladepasta is. Het smaakt vooral naar hazelnoten, met melkpoeder en niet meer dan een beetje cacao. Lekker hoor. Als het niet alle dagen is. Wij eten het alleen als we op zomervakantie zijn, vraag me niet waarom...
|
|
Woensdag 02 September 2009 00:00 |
Prachtig zijn ze, rode bessen. Houd ze maar eens tegen het licht, zo’n lang trosje, zo’n steeltje waar ze langs naar beneden buitelen, of net niet dan, elk pareltje zo transparant rood als de plastic poppenserviesjes uit de jaren zestig.
Ik heb iets met rode bessen, net als veel mensen blijkbaar, want ze worden maar verkocht. Terwijl massa’s anderen ze toch echt te zuur vinden. Mijn moeder schepte ze om met suiker en liet ze staan tot de bessen stuk gingen en het sap met het zoet samenging. Maar nog steeds waren ze dan zinderend zuur. Lekker.
Vandaar dat ik afgelopen zondag besloot een bessentaart te bakken. Gek, maar dat is allesbehalve standaard, als ik zo mijn kookboeken en het internet bekijk. Althans, de taart die ik wou maken, open, met een likkebaardende laag rood, hotsebotsende bessen als blikvangers, niet lagen schuim of crème of deeg waaronder je dan iets mag bevroeden. En dus ging ik zelf maar aan de slag.
|
|
Recept Vietnamees bananendessert |
|
Zaterdag 08 Augustus 2009 00:00 |
|
Overal ter wereld zitten Chinezen in de restaurantbusiness. Soms, heel soms, koken ze echt Chinees, maar veel vaker koken ze wat de gasten vragen of waar handel in zit. Bij ons werd dat het Chin. Ind. Spec. Rest., maar ook het merendeel van de Japanse restaurants heeft Chinese eigenaars, en sommige Thais ook. In Frankrijk koken de Chinezen Vietnamees. Vietnam, Indochina, is een Franse koloniale erfenis, vandaar. Een doodenkele keer zijn het echte Vietnamezen, maar in Tonnerre, bij Tanh-Tanh, hoeven we niet te twijfelen: het barst er van de papieren draken. Voor de fengshui, laten we zeggen het gunstig beïnvloeden van de sferen in het etablissement, zijn planten en water, liefst met vissen nodig, maar dat mag blijkbaar ook allemaal nep zijn. Voor mij is het verlichte schilderij met schijnbaar echt vallend water in een waterval altijd weer het hoogtepunt.
|
|
|
Voor de venkelworst: wat voor vlees-van welk de...
Hallo Onno,bedankt voor de tip.
Na 1 week doe...
