Wij leven van dood. Het is niet anders. Marjan Ippel schreef in het Volkskrant Magazine onlangs over schooltuinen. En besloot met het kind dat de zelfgekweekte groenten niet wil eten, ‘want dat is zielig!’ Tja, dan houdt het op. Groenten leven inderdaad. Ze leven nog steeds als ze bij ons in de koelkast liggen, op de schaal, en tegen de tijd dat ze onder het mes komen, of in de pan.
De mens is een omnivoor. Ons spijsverteringsapparaat is erop ingesteld om zowel dierlijk als plantaardig voedsel te verwerken, maar dan moet dat plantaardige voedsel niet al te ruw zijn. Wij kunnen beslist niet aan wat chimpansees en gorilla’s eten. Daarom is het handig dat we hebben leren koken. Zo maken we aardappels en graan verteerbaar. Maar naar men er nu van uitgaat, zijn onze hersens zo groot doordat wij relatief veel, of zelfs absoluut veel dierlijk voedsel hebben gegeten in de laatste paar honderdduizend jaar.
Met die grote hersens kunnen we reflecteren. Over de wenselijkheid van beest eten, van beest houden, beest fokken. Dat moet diervriendelijk, of beter nog onzichtbaar. Vandaar dat de leden van de Tweede Kamer niet-diervriendelijke kipfiletjes kopen, en tegelijk tegen de jacht zijn. Jacht valt op (met hulp van Faunabeheer). Jachtbeesten zijn zielig, kippen anoniem. Dat varkens het in een ‘flat’ met een aanpalend slachthuis het wel eens beter zouden kunnen hebben dan in een ouderwetse stal vanwaar ze per stressvrachtauto een laatste reis maken, druist in tegen de ongeïnformeerde emoties. Natuurlijk, een varken in de wei is beter, bijna zo goed als een wild zwijn op de Veluwe. Maar Nederland betaalt er niet voor.
Vandaag spaghetti met zielige groenten. Snijd de groenten in stukjes en draai in de keukenmachine klein, maar niet tot prut. Fruit alles behalve de kaas in de olijfolie aan, dek af en laat op laag vuur bijna gaar worden in 10 à 15 minuten. Niet-vegetariers voegen nu wat zeer geconcentreerde fond toe. Kook de spaghetti in water met genoeg zout. Bewaar wat kookwater, giet de pasta af en meng met de groenten. Gebruik kookwater om het smeuïg te houden en meng er de kaas door.
La dolce vita in Italië! Wie zich tijdens de vakantie onderdompelt in alles wat het leven in het zonnige zuiden zo mooi maakt, komt een beetje katerig terug in ons kikkerlandje. Toch hóeft dat niet. Ook hier kun je 365 dagen per jaar mediterraan genieten; als je tenminste de leuke adresjes weet. Je vindt ze vanaf nu allemaal in Italië binnen handbereik.
RSS feed Commentaar
