Welnu, dat doet u niet. Hoofdpijn krijgen ze ervan, de mensen van het Spaanse promotiebureau dat zichzelf Sherry Instituut noemt. Ze maken al zeker twintig jaar reclame, maar ze komen niet af van het foute imago dat in de jaren zestig is opgebouwd, toen sherry massaal werd gedronken door huisvrouwen – die had je toen nog – die troost nodig hadden.
Acties en campagnes zijn al ingezet om sherry hip te maken, vooral bij jongeren. Geen effect natuurlijk. Sherry heeft een te volwassen smaak, de droge fino’s en manzanilla’s zijn vele bruggen te ver voor discominnend publiek. En de groep die daar voorbij is, wijndrinkers als u en ik, willen iets wat bij het eten gedronken kan worden. Doorgedronken. Tweede glazen, tweede flessen, daar houden wij van.
Nu heb ik dat met sherry wel gedaan. Het was op een Fiesta de Mayo, een meifeest, aan een hufterig verregende Costa Brava, en ik werd er heel erg dronken van. De enige verkrijgbare drank op het buitenfeest was fino van La Ina, in halveliterflessen, en aangezien de meiregen met ijzige bakken naar beneden kwam, klokten wij het naar binnen alsof het ons door een enthousiaste sint-bernard was gebracht na de bevrijding uit lawinesneeuw.
Bij tapas is koele droge sherry fantastisch, veel beter dan rode wijn. Maar ja, het schiet zo hard op, met al die procenten alcohol. Daarom vandaag een tussenoplossing: we gieten de sherry in de pan. Daarna kunnen we altijd nog zien wat we erbij drinken.
Schelvis met sherry en gamba’s: zet de oven aan op 220 graden. Breng een pan water aan de kook doe er de gamba’s in. Draai het vuur uit en wacht 2 minuten, niet meer. Haal de gamba’s eruit, laat wat afkoelen en pel ze. Houd er 8 apart (bestrooi die met zout) en doe de rest met de champignons in een keukenmachine. Draai er een grove prut van. Meng die met de sherry, zout en peper. Zout de vis. Schenk wat olie en 4 eetlepels water in een ovenschaal. Leg de vis erin en verdeel het champignonmengsel erover. Bestrooi met paneermeel en leg de plakken citroen ernaast. Bak een kwartier in de oven. Leg de laatste minuut de achtergehouden gamba’s erbij.
Het was alweer heel wat jaren dat mijn 'Uit eten in' boekjes uitverkocht waren. Maar nu zijn ze er weer, vernieuwd, ververst, uitgebreid en aangepast aan de laatste eetmodes! En voor wie zich afvraagt of de woordenlijsten dezelfde zijn als die in die Reiskookboeken: nee. Daar stonden heel veel restauranttermen niet in, net zo min als de wijninformatie die de woordenboeken wel hebben. Plus praktische tips over kinderen mee, allergieën, etenstijden, restaurants zoeken en ga zo maar door. Unieboek, 12,49 euro.
NIEUW: Ik verkoop dit boek nu ook op mijn site, mét handtekening:
RSS feed Commentaar
