Quatre-vingt-dix-mille euros. Negentigduizend euro! Dat is wat ze gisteren vroegen voor een gedeelte in een halfinstortende boerenburcht die een eeuw als jeugdgevangenis heeft gefungeerd, ergens op een godvergeten plateau achter Le Vigan waar een kwijlende winterwind al het plantaardige hoger dan een meter om zeep helpt.
Vier grijsstenen hokken met tralies voor de ramen en deuren van eikenhout waarachter die jongens afgezonderd moesten worden bij wie de heropvoeding even niet wilde vlotten. Te restaureren tot gezellig vakantiehuis!
Een optrekje kopen in Zuid-Frankrijk valt niet mee. En dat is het niet alleen. De boodschappen zijn hier ook opeens schrikbarend duur. Groente, vlees, fruit, het kost kapitalen. Straks vinden we nog het huisje waarnaar we op zoek zijn, en kunnen we hier niet leven vanwege de hoge kosten van het eten.
Bon, soit, allez, dan straks in Nederland maar zuinig doen. Hier sparen we weer geld uit door te barbecueën op oude gerooide wijnstokken. Op rooien staat Europese subsidie, dus er zijn er genoeg. En we gebruiken gratis tijm. Dit hele gedeelte van de aardbol staat er vol mee, dat zie je nu eens echt goed, omdat hij bloeit met alleraardigste bloemetjes. En wat maken we? Kippakketjes, franco-italiennes.
Snijd van de kipfilets dunne plakken, zo groot mogelijk. Leg ze tussen twee velletjes plastic en klop ze met iets zwaars uit tot dunne schnitzels. Afhankelijk van de grootte krijg je er twee of drie per halve filet, dus acht of twaalf in totaal. Bestrooi ze met zout en peper, leg er een of meer plakken coppa op, doe er een tak tijm bij en rol ze op. Bind vast met een stukje keukentouw. Zout de buitenkant ook.
Verhit de boter en de olie in een koekenpan en bak er de kippakketjes in aan op halfhoog vuur, tot ze een aardig kleurtje hebben. Schenk de wijn in de pan, dek af en draai het vuur redelijk laag. Laat in 10 minuten gaar worden. Draai de pakketjes af en toe om. Op het eind mag de wijn grotendeels verdampt zijn. Klaar!
Hoe bedoelt u, ‘en de barbecue dan’? Die gebruik ik ook. Ik zet gewoon de koekenpan op het rooster. Scheelt weer gas of elektra. Alles voor het huisje.
En daar zijn ze dan: de covers van Kleyns Columns en Kleyns Basics. Ze vormen een tweelinguitgave, in de hoop dat iedereen begrijpt dat ze mijn jin en jang zijn, mijn Héloise en Abelard, mijn peper en zout, en dat je culinaire leven niet compleet is zonder ze allebei op je nachtkastje te hebben.
RSS feed Commentaar
