Ja hoor, daar komt het weer, mijn vette verlangen naar calorieën. De herfst schuurt door het land, met een grauw zwerk, met kletterende regen, met tochtvlagen die de blaadjes van de bomen hijgen en een excuuszonnetje dat zich elke dag twee keer tussen twee wolken door mag wringen alsof het op bezoek is bij een doodzieke, ‘twee minuutjes, meneer Blekeschijn, niet meer!’ Dan heb ik het idee dat er vanzelf weer een fronsrimpeltje bij komt op mijn voorhoofd, dat mijn oogleden weer een millimeter lager gaan hangen, dan is het elke dag weer vechten tegen mijn lamme luie lendigheid.
Ooit, lang geleden, aten Hollandse mensen stamppot in de zomer. Harde werkers waren dat, die akkers omploegden. Die hadden behoefte aan calorieën. Ik ben een tekstenbakker die zomer en winter op een calorisch minipitje zou moeten kunnen draaien. En inderdaad, ’s zomers lukt dat. Maar het najaar grijnst nog niet om de hoek of ik zoek behagelijkheid in zware kost, in riante smaken en dito hoeveelheden. Heb ik het nog niet eens over de alcoholische stroom die om deze culinaire klippen moet klotsen.
Vervolgens knaagt er een schuldgevoelletje. Een gelukkig heel klein schuldgevoelletje ten aanzien van mijn gezin, van mijzelf en ook ten aanzien van u. Want wie weet roep ik met dit stukje bij u ook van die foute schransgevoelens op. Sorry. Hoe kan ik het goed maken? Met een mager recept? Een gezond recept dan. Gezond vanwege al dat mooie vissenvet. Pasta met – jawel – makreel.
Haal het makreelvlees van de graat en snijd het in stukjes. Controleer op graatjes. Snijd de prei in heel, heel dunne plakjes; gebruik alleen het wit en het lichtgroen. Fruit de knoflook in een scheutje olijfolie tot hij kleurt. Doe er tomaat bij en bak even tot hij zacht wordt. Voeg de prei, witte wijn, zout en rode peper toe, sluit de pan en laat op halfhoog vuur precies 3 minuten garen. Draai dan het vuur uit en haal het deksel van de pan.
Kook de pasta al dente in water met zout. Giet af en meng met de saus en de makreel.
Pasta met prei en makreel
Voor 4 personen:
1 gerookte makreel
1 prei
2 tenen knoflook, geplet
olijfolie
2 smaaktomaten, in stukken
3 eetlepels witte wijn
vleugje rode peper
400 à 500 gram korte pasta (penne, fusilli)
Naschrift: Tja, dat komt ervan. Van vooruit werken, bedoel ik. Ik was een aantal dagen naar Spanje, kwam gisteren pas terug, en schreef dit stuk al een dikke week geleden. En nu blikkert de herfstzon uit een blauwe hemel alsof wolken nog niet zijn uitgevonden.
Italië is hét eetland van Europa. Probleem is alleen dat ze er Italiaans spreken... En nu weet je ongetwijfeld wat spaghetti alla carbonara is, en een scaloppina al marsala, maar wat is spigola all'acquapazza, of scottiglia? Goed nieuws! Naast de smakelijke Reiskookboeken om zelf te kokkerellen, stelde ik dit handige Culinair reiswoordenboek samen. Nu wordt het weer duidelijk wat er op de Italiaanse menukaart staat! Met praktische hoofdstukken over restaurants, streekwijnen en -specialiteiten, allergieën en voedselintolerantie en uitgebreide en up-to-date woordenlijsten Italiaans – Nederlands en Nederlands – Italiaans. Unieboek, 12,49 euro.
NIEUW: Ik verkoop dit boek nu ook op mijn site, mèt handtekening:
RSS feed Commentaar
