Het is een onderdeel van de vaderlandse culinaire canon: de appeltaart. In mijn jeugd waren er zelfgebakken appeltaarten – die kreeg ik nooit aangezien mijn moeder, mijn familie en de hele kennissenkring elke ambachtelijke handeling in de keuken door het gootsteenputje hadden gespoeld – en de commerciële.
Die at je op terrassen. Treurig spul was dat. De banketbakker verkocht dan nog de appelcarré, met bovenop lintjes deeg die met gelei of abrikozenjam aan het glanzen waren gebracht. Klatergoud was het, nepglans, huichelglim die suggereerde dat je iets fijns kocht. Maar alle commerciële appeltaarten leden aan vocht. Nat, plakkerig deeg zat naast en om vermoeide stukjes appel, waar altijd weer flinters klokhuis in waren blijven zitten, harde dingetjes die je plotseling tussen tong en verhemelte tegenkwam. Reden om nooit appeltaart te willen.
En blijkbaar ook reden om nooit appeltaart te bakken. In mijn ganse leven zag ik kans dat kunstje te vermijden. Dertig jaren gleden appeltaartloos voorbij, in weldadige culinaire harmonie en gastronomische tevredenheid. Tot mijn opgroeiende dochter haar bestellingen begon te plaatsen. En zo kwam het dat wij afgelopen zondag appeltaart bakten. Een glorieuze appeltaart. Een lauwe, sublieme appeltaart met friszure vulling, helemaal gaar deeg, ietsje bros (ongaar deeg lijkt het kenmerk te zijn van het merendeel van de zelfgebakken appeltaarten). Het was niet eens moeilijk!
Verwarm de gasoven voor op 175 graden (heteluchtovens 160). Scheid het ei. Doe de bloem, basterdsuiker, boter, het zout en het eiwit in een keukenmachine en draai tot deeg. Houd een kluitje van zo’n 200 gram achter en bekleed met de rest een springvorm van 24 cm. Maak de randen lekker hoog. Zet de vorm en het kluitje in de koelkast. Schil de appels, verwijder zorgvuldig de klokhuizen en snijd de appels in kleine stukjes. Meng met de kristalsuiker en als je wilt een vleug kaneel. Haal de vorm weer uit de koelkast en vul het deeg met de appel. Druk een beetje aan. Fabriek van het kluitje repen en vorm er een ruitjespatroon mee op de bovenkant van de taart. Roer de eidooier los met 2 eetlepels water en kwast er alle zichtbare delen van het deeg mee in. Bak de taart 5 kwartier.
De ware Franse keuken, met niet alleen de verfijnde gerechten, maar juist ook al die recepten van de landelijke restaurantjes waar je zo heerlijk eet. Waarom smaken frieten in Frankrijk anders dan bij ons, en hoe geef je een salade de ware Franse smaak?
Voor de venkelworst: wat voor vlees-van welk de...
Hallo Onno,bedankt voor de tip.
Na 1 week doe...
RSS feed Commentaar
