Gisteren maakte ik een lelijke uitglijder in mijn wijnrubriek in de Volkskrant. Ik beschreef de Villa Antinori en hoestte een heel verhaal op over Chianti Classico, en dat die (vrijwel altijd) meer in huis heeft dan de niet-classico Chianti. Nu klopt dat wel. Alleen Villa Antinori Rosso is officieel geen Chianti meer, Classico of niet.

In zekere zin is het wel weer een fraaie illustratie van Antinori's historie. In de jaren zeventig namelijk was Piero Antinori een van de eersten die in de Chianti Classico wijn gingen maken die niet aan het wettelijke recept voldeed. Dat vereiste namelijk dat er witte druiven werden gebruikt, tot wel 30 procent, zodat Chianti een gezellig slobbertje werd. Mandflessen, u weet het nog wel. Sangiovese (de puike blauwe druif van de regio) puur gebruiken was verboden. De Tignanello van Antinori, aanvankelijk 80 procent sangiovese met 20 cabernet sauvignon, mocht geen Chianti heten en kwam daarom als vino da tavola op de markt. Het werd een geuzennaam.