Even geGoogled; het komt van de gist Brettanomyces bruxellensis. De daardoor veroorzaakte smaak wordt soms gezien als 'terroir' of karakteristiek van een druif, vooral Mouvèdre schijnt. Bovenal wijnboeren zelf schijnen dat te zeggen. Maar anderen zeggen dat het 'sloppy winemaking' is, door vervuilde vaten komt etc.

Het was tot zo'n 20 jaar geleden een veel voorkomend fenomeen in vooral Bordeaux-wijnen (binnen Frankrijk) las ik, maar dankzij de inspanningen van ene Pascal Chattonet is dat teruggedrongen.

Hoe dan ook, ik hou nu eenmaal van poepwijn, binnen beschaafde grenzen. Zuid-Frankrijk, de stevigere Toscanen, Puglia etc. En associeer dat inderdaad ook met bijvoorbeeld St. Estèphe’s. Maar ik hou dus van slechtgemaakte wijn begrijp ik. En van te ouderwetse Bordeaux. Ik moet in de heropvoeding.

Ik heb in het verleden verschillende keren geweldige Bordeaux’s gedronken, maar omdat ze meestal onbetaalbaar zijn, laat ik het gebied standaard links liggen. Maar zeer goede herinneringen, vandaar dat mijn nieuwsgierigheid was/is gewekt.

Grappig, las net dat Hamersma er weer wel 'een veeg laurier' in proeft. Zoveel monden, zoveel smaken. Ik vind twaalf flessen als try-out een beetje veel en ga dus maar eens kijken of ik wat mede-liefhebbers kan verleiden tot gedeeld risico. Zo niet, dan vrees ik dat de verkoopstrategie van ByTheGrape voor mij niet werkt.