Je hebt natuurlijk gelijk. Ik vraag me slechts af of er een andere manier zou zijn geweest om de dichtheid te verminderen, of wat meer overzicht te geven. Met enige huiver denk ik aan de Amerikaanse methode waarin elk hoofdstuk begint met ‘ik ga dit en dit betogen’ en afsluit met een conclusie, waardoor de informatie vaak minstens drie keer voorbij komt; dat had je boek nog eens zo dik gemaakt. Maar iets daarvan lijkt me prettig. Nou ja.