Het gist in culiland, het ziedt, het borrelt. Koks fermenteren alles wat vast en vloeibaar is, maar kookamateurs ook. Desem voor het brood, Koreaanse kimchi van kool en chili’s, zuurkool uit het eigen vat. Fijn om even contact te maken met dat leven dat onze mensheid geheel en al […]
Uren, dagen, maanden, jaren vliegen als een schaduw heen. En zo is het weer de langste dag geweest, de tijd van het Nederlandse jaar dat gemarkeerd wordt door een recept voor verse doperwtjes. Van mij. In andere culturen en tradities wil met nog wel wrotten met kruiden, les herbes […]
Hora est! Voor de doperwten, bedoel ik. Onze doperwtjes, onze vriendelijke groene vriendjes, met vier of vijf of soms drie verstopt in hun peultjes, zoet opgeborgen, pril en jeugdig en botanisch gezien hoogst onvolwassen. Ze komen in ons rommelige klimaat precies op tijd, net nu de aspergetelers ermee gaan […]
Ik zit er maar mee. Met mijn verantwoordelijkheidsgevoel, bedoel ik. En met de praktische onmogelijkheid zo’n, zo’n… hoe heet zoiets?, zo’n puntenslijper te bemachtigen die spaghetti maakt van courgettes, wortels en ander fallisch groentegeluk. Het was in juni dat ik op een tour langs Duitse wijnbedrijven een huiveringwekkend lekker gerechtje […]
Daar zijn ze weer, onze eigen kleine groene rakkertjes, de kogellagertjes van mijn junigeluk: de doperwtjes! Laat ik beginnen met een klacht. Vanaf april of daaromtrent voeren groentelieden dikke, schonkige peulen aan uit Spanje, waarbinnen dicht opeengepakt knikkers huizen die als ‘erwtjes’ worden verkocht. Dat zijn het niet. Het […]
Pril geluk, laat ik ze zo maar eens noemen, die donderse ministuitertjes, die rakkers in hun knappende peul, zoet en sappig, groen en vriendelijk. Jazeker, ik heb de eerste Hollandse verse doperwtjes weer kunnen kopen. Het is elk jaar weer een worsteling met het groenteverkoopwezen in dit land. Velden vol […]
In Krommenie zit een Italiaan. Dat geldt weliswaar ook voor hele slierten andere gemeenten in ons nog steeds walgelijk natte en daardoor hinderlijk groen uitziende land, maar ik bedoel hier een kokende Italiaan, zo eentje met een restaurant. Het geval wil dat het een Zeer Goed kokende Italiaan is, en […]
Mal eigenlijk, die gewoonte om koffie ‘een bakkie troost’ te noemen. Ik vind er niks troostend aan. Ik hou wel van koffie, daar niet van. Kom niet aan mijn ochtendkoffie, lekker de morgen in tweeën hakken, zwart geluk slurpen, een momentje het dagelijkse op pauze zetten. Maar troostend vind ik […]
Waarde lezers, het is weer zover, het moment is daar, ik voel het trillen in de lucht, het klaroengeschal moet u er even bij denken: het is doperwtentijd. Verse, Nederlandse doperwten, die tere, die kleine, zoet knapperend in hun smaragden peultjes. Noem het gerust groene kaviaar. De prijs geeft daar […]
Trouwe lezertjes zaten er al op te wachten: waar blijven Onno’s erwtjes? Elk jaar, in de tweede helft van juni, geef ik mijn vaste preek over de zegeningen van de verse doperwt. Waarom wel gejuicht over de asperges en niet over onze fijne kleine groenknikkertjes? Nou ja, knikkertjes, het zijn […]
Wauw, wat een boek! Goud op snee, knetterend mooie foto’s, harde kaft en overtuigende recepten. Ciao Bella, de smaak van Venetië van Tessa Kiros (uitgeverij Terra) hakt erin hoor. En dat voor maar 29,95! Maar ja, toen kwam Vinazza, de maan, het land en het leven van Diane Lensink voorbij […]
Vaste lezertjes zaten er al op te wachten, want het is weer eind juni: waar blijven Kleyns doperwtjes? Er zijn allerlei culinaire rituelen door het jaar heen, asperges, Hollandse Nieuwe, wild, truffels, maar er zijn er ook verdwenen, want fruit heeft al geen seizoen meer. Aardbeien, frambozen en zelfs rode […]