Volkskeuken receptenVoorgerechten

Recept groene sla met knoflookcroutons

 

Soms – nu – zijn er eetbaarheden waarvan ik de lof wil zingen, terwijl er Volkskeukentechnisch te weinig vlees aan de kluif zit. Kijk naar het ingrediëntenlijstje onderaan, naar de luttele regels van het recept en u begrijpt wat ik bedoel. Volkskoken is een serieuze zaak. Ik dien u te voorzien van een aangename, niet te moeilijke, wellicht wat verrassende hap voor de woensdag. Een enkele keer mag er een dessert bij zitten, of een frivool voorgerecht. Maar enige substantie is gewenst. En dat is nu precies wat ontbreekt vandaag.

Sla is niets. Sla is water, dikwijls maar niet altijd groen, een tastbaar, eetbaar mirakel, ontstaan in een ragfijn spel tussen natuur en een stel toegewijde plantenveredelaars. Ik snap niet hoe uit vocht en zoiets als mineralen in weinig weken hoge planten groeien, laat staan hoe, in wat meer tijd, bomen van solide hout verschijnen. Het kan niet anders of het zijn illusies, magische omhulsels van niets die god weet waaraan hun stevigheid ontlenen. Wat dat betreft is sla maar een probeerseltje van de kosmos, een knipoog van de tovenaar.

Onze kropsla en de gezinsleden, little gem, romana, eikenbladsla en de lollo’s smaken als je ze zomaar, onaangemaakt proeft heel licht bitter. Veredel nog wat door en je houdt slecht een fris knapperig niets over, dat ijsberg heet.

Fransen houden van sla met net nog wat smaak, zoals batavia, en nemen er graag krulandijvie bij, die echt een paar zoodjes aan het dijkje zet. Vervolgens kiepen ze er een vinaigrette over, niet dat wat bij ons in flessen wordt verkocht (vocht met bindmiddel, azijn, suiker en wat reldeldelingrediënten), maar een adembenemend mengsel van vooral scherpe mosterd, azijn, zout en goedkope olie. Ik denk altijd dat het eerste ingrediënt het laatste moet verhullen. Maar kijk!, in Barbentane stond op het menu een salade verte aux croutons aillés. En de Provence indachtig, waar het plaatsje ligt, had la patronne de zaak mosterdloos aangemaakt met azijn en olie. Rauwe knoflook is immers zeker zo opwekkend als mosterd. Hulde, hulde, en een vermelding in deze rubriek.

 

 

Groene sla met knoflookcroutons

Voorgerecht voor 4 personen

 

Genoeg kropsla en, desgewenst, krulandijvie (frisée)

8 dunne sneden stokbrood (mag oud zijn)

Genoeg uitstekende olijfolie extra vierge

Circa 5 eetlepels wijnazijn of balsamico

1 à 2 tenen knoflook (zorg dat hij niet te oud is)

 

Was en droog de sla. Rooster de sneden brood en bedruppel met wat olie. Wrijf ze in met de doorgesneden teen knoflook. Strooi zout, zeg een mespunt, over de sla, besprenkel met weinig azijn en veel olie. Plet de gebruikte knoflook en voeg toe (je hoeft hem niet op te eten). Hussel de sla grondig en garneer met de croutons.

 

Nu verkrijgbaar: mijn nieuwe boek, Italië – Mijn verhalen en recepten. ‘Persoonlijk, goed doorwrocht en aantrekkelijk, wat mij betreft kan het zó verfilmd worden: Onno’s jaar in Italië,’ schrijft Janny van der Heijden. Alleen bij mij verkrijgbaar met handtekening: klik daarvoor hier!

18-21 oktober begeleid ik voor het 3e jaar op rij een fantastisch lang wijn- en truffelweekend in De Marken, Italië, op Ca’Palazzo. Ieder jaar is er een nieuw programma! Klik hier voor info.

Mijn workshop inspiratie en research, 12 november bij mij thuis in Koog aan de Zaan, was rap volgeboekt. Snel een nieuwe datum gezocht: zondag 9 februari 2020. Ga met mij aan de slag om je horizon te verbreden! Er is plek voor maar 7 deelnemers, dus klik snel hier voor informatie.

Op 10 maart 2020 start een nieuwe cursus culinair schrijven/wijnschrijven. Intensieve, persoonlijke begeleiding op je eigen niveau en helemaal op maat, gericht op jouw doelen. Klik hier voor informatie.

 

 

 

Eén reactie op “Recept groene sla met knoflookcroutons

  1. Mooi slaatje. Wat is verschil tussen romaine en batavia? Batavia onder die naam kom je hier zelden tegen en goeie romaine heeft tenminste ook smaak. Voor de rest is wat er aan slasoorten in Nederland te koop is helemaal doodgemanipuleerd, net als lof mag het vooral niet bitter zijn. Behalve als je soms rode lof ziet op bio-markt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.