Met onwillige honden is het kwaad kersen eten, wilde mijn vader graag zeggen, daarmee moedwillig tredend in het Olivier B. Bommeltraditie van het verhaspelen van gezegden en uitdrukkingen. Het was een vrolijk tijdverdrijf bij ons tweeën. Als er één hek van de dam is, volgen er meer, bijvoorbeeld. En je […]
Griezelmeel. Hoeveel huisgezinnen zijn er nog waar deze flauwe woordspeling gebruikt wordt? Griesmeel is voor de jongere generaties hooguit een ingrediënt dat ze associëren met Italiaanse pasta of misschien couscous. Niet als basis voor pap of pudding. In mijn jeugd was dat fenomeen al aan het uitsterven. Gaf het standaardkookboek […]
Hij is me er eentje, die Wijnand. Organiseert elk jaar oktober weer de wijn-truffelreis die ik begeleid, brengt de gasten onder op zijn droomoord in Le Marche, rijdt ons rond en kookt ’s avonds sterretjes van de Italiaanse hemel. De energie van de man! Want als we even niet opletten […]
Een kersenontpitter, hebt u die? Ingenieus ding. Ik gebruik hem enkele keren per jaar en dan ben ik de vernuftige geest die hem ontwierp uiterst dankbaar. Apparaatloos kersen van hun pitten ontdoen blijkt weliswaar doenlijk, maar het is klooien en het resultaat wordt esthetisch gezien minder. De smaak leidt er […]
Textuur, daar gaat het om, textuur in je leven, textuur in je mond. De kroket is een prachtig voorbeeld: krokant van buiten, romig van binnen. Het andere exempel is uiteraard pasta. Nog tot halverwege de 20eeeuw kookten Italianen hun macaroni (dat was eeuwenlang de algemene naam voor wat nu pasta […]
Ergens staat me bij dat Agatha Cristies Hercule Poirot graag een glaasje ‘sirop de cassis’ drinkt. Zwartebessensiroop. Die bestaat nog altijd, zelfs in Nederland. Belg Poirot heeft dat liever dan allerlei alcoholische dranken, maar ook liever dan de Engelse thee. Een excentrieke man, met zijn schoenen van lakleer, ‘patent leather’. […]
Aan de einder van mijn armzalige aandachtscurve gloort Kerstmis. De periode waarin we geacht worden extra lekker te eten. Of nee, extra lekker te tafelen. Langer. Gezelliger. Feestelijker. De invulling daarvan verschilt sterk per adres. Half Nederland gaat gourmetten, een gezelschapsspel onder de lamp waarvan vooral de mensen die normaal […]
Asiago was een naam die ik kende als kaas, een stoere formaggio uit de Dolomieten, een doordampend wiel als de gestolde adem van bergkoeien op stal. Onlangs echter kreeg ik een pot biologische honing in handen van een firma die zich Rigoni di Asiago noemt. Om de zaak niet nodeloos […]
Terwijl in boekenland de veganuitgaven niet meer te tellen zijn, stuurt de Laura de Grave op een elektrische motorfiets haar Natuurlijk Oostenrijk de winkel binnen (uitg. Brandt, € 30,-). Een heldere meid over de culinaire kanten van het frisgewassen alpenland; het idee alleen al gaf me een goed gevoel. Het […]
Ze doet het opnieuw, die dekselse Marleen Willebrands: een historisch kookboek hertalen, uitleggen, woordelijk illustreren en ons zo inzicht geven in de kokerij van voorbije eeuwen. De verstandige kock, proef de smaak van de 17de eeuw (uitg. Sterck & De Vreese, € 29,95) is schitterend vormgegeven uitgave op basis van […]
Hier is dan eindelijk weer eens een zoet bericht van uw toetvermijder. Ik lust zeker desserts en andere zoetigheid, maar mijn behoefte is er goed onder te houden. Vooral mijn luiheid klemt het dekseltje op de suikerpot moeiteloos dicht – ja ik ga daar een beetje toetjes of taart maken, […]
Het was een natte, koude nacht en ik strompelde een heel eind langs de dijk, tegen de wind en de regenvlagen in. Niet in de buurt parkeren, was me opgedragen. Maar daar was het verveloze houten huis. Achterom kwam ik bij de keukendeur. Ik klopte aan. De deur ging geolied […]