HoofdgerechtenVolkskeuken recepten

Recept pasta met venkel

‘Ça a été?’ Het is de standaardvraag in Franse restaurants als je je bordje leeg hebt. Vanmiddag ook weer, op een lindenbeschaduwd terras in Villefranche-de-Rouergue, waar toeristen en inboorlingen gezamenlijk de schaapskoteletten naar binnen werkten die als cotelettes d’agneau op het dagmenu stonden, met terecht koelkastkoude rode wijn erbij, brood, courgettes, dertig lome graden en het uit dat alles voortvloeiende bien-être. ‘Ça a été?’ Oftewel ‘was het?’ Jarenlang heb ik gedacht dat men daarmee vroeg of we ermee klaar waren. De zo kenmerkende schroom van mannen – nooit iets vragen, vragen is voor doetjes – weerhield me ervan naar de betekenis te informeren. Ik wist het toch?

Nee. Het betekent ‘heeft het gesmaakt?’ Maar nooit heb ik iemand het zinnetje horen afmaken: ‘ça a été bon?’ Erger, Fransen die ik er recentelijk op heb bevraagd, fronsten en bedachten dat zij net zo min als ik wisten of er ooit ‘bon’ achter had gehoord. Staande uitdrukking. Kent iedereen.

U merkt, het niveau van dit schrijfsel is triviaal. En dat komt doordat mijn dagelijkse routine tot een vakantiale trivialiteit is teruggedrongen. Er vlinderen hier dambordjes en zandoogjes over de campingwei, de rosé staat koud en morgen gaan we, ja, wat gaan we morgen eigenlijk? Naar de markt in Saint-Antonin of illegaal, want kindloos, minigolfen achter Najac? Doe ik toch nog van hieruit mijn culinaire plicht en zet ik u aan het koken van de pasta met venkel die ik vorige week met veel succes op tafel zette.

Venkel is een mirakels mooie groente waar wij, ik, te weinig mee doen. Hij smaakt al snel overdreven en voor je het weet haken etende kindertjes af. In dit receptje echter zorgen we voor balans door overvloedig veel blijde Parmezaan (hier en verder ook nimmer te vervangen door imitaties) en gezonde draaien zwarte peper.

 

Penne met venkel en Parmigiano

Voor 4 personen

 

2 venkelknollen

6 eetlepels olijfolie extra vergine

½ glas witte wijn

400 g penne of andere korte pasta (op de foto: tortiglioni)

zwarte peper uit de molen

150 g Parmigiano Reggiano

 

Snij de venkel redelijk klein, minus alles wat er niet aangenaam uitziet, het kontje bijvoorbeeld. Bak zachtjes 10 minuten in de olie, met wat zout, onder een deksel. Voeg de wijn toe en smoor nog eens 5 à 10 minuten. Als het goed is, is de venkel nu net voorbij beetgaar. Draai het vuur uit.

Kook de pasta in ruim water met 10 gram zout per liter nogal al dente. Giet af en bewaar wat kookwater. Meng met de venkel – schep 1 minuut om en om – en gebruik kookwater om de smeuïgheid te bewaren. Draai er meerdere slagen zwarte peper bij en serveer met veel vers geraspte Parmigiano Reggiano.

 

 

***

19-22 oktober begeleid ik een korte, spannende truffelreis naar Italië. Vorig jaar was het een groot succes, dit jaar uiteraard weer. Flitsreis mee naar de nazomer in De Marken! Klik hier voor details.

4 reacties op “Recept pasta met venkel

  1. Vandaag meteen je recept gebruikt. Mijn riep direct uit: "Is dit weer van Onno?" Thuis noemen we je gewoon Onno, tenslotte heben we ooit (20 jaar geleden) in San Donato gelogeerd in het zelfde huis (niet gelijktijdig), kennis gemaakt met elisabeth, per Ugo, en Esther. (Waarschijnlijk leven ze allemaal niet meer)
    Deze pasta was heerlijk overigens, snel en makkelijk. Venkel niet te lang koken anders gaat de smaak er af. Dank weer

    1. Mooi te horen! Nee, Ester en Elisabeth zijn er niet meer, van Pierugo weet ik het niet. Te lang ook daar niet meer geweest.

  2. Bizar dat je schrijft over "‘Ça a été?’ Net terug uit het beloofde land, de vakantiale trivialiteit nog niet uit het bloed en deze drie woordjes ook veelvuldig gehoord…Inderdaad (en in de afgelopen 30 jaar evenmin) nooit het woordje 'bon' erachter gehoord. Schaam je niet hoor, goedgebekte vrouwen durven dit ook niet te vragen. Wat denk je dan van de staande uitdrukking "et avec ceci?" na het bestellen van een blinkerende dorade, joekels van 'moules de Bouzigues' of een vervaarlijke 'aile de raie' bij de potige visvrouw van de Leclerc?

  3. Ik zocht, ik vond, ik at. Heerlijk simpel recept en juist met de prettige trivaliteit opgeschreven. ( net zoals bij overige recepten, ik heb vast even gespiekt)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *