HoofdgerechtenVolkskeuken recepten

Recept tagliatelle met rozemarijn-walnotensaus

Veldslag

Woensdag is een zware dag. Dan blijft een vriendin van mijn dochter eten, een meisje dat uiterst netjes is opgevoed. Nooit zegt ze dat ze iets niet lust. Ze raakt alleen niet aan wat er op haar bord ligt. Glimlacht als een engeltje, maar doet alsof er excrementen geserveerd zijn. Ze proeft niet eens. Ze zwijgt. Dan was mijn kat vroeger beleefder. Die nam steevast een ferme hap van wat hem werd voorgezet, wierp mij een dankbare blik toe en at het voedsel weer naar buiten.

Mijn dochter heeft ook vriendinnen die gewoon voor hun mening uitkomen. Eentje zei laatst: “Ik vind het wel lekker, maar ik hou er niet van.” Dat geldt dan voor alles, friet, pannenkoek, pasta, kroketten. Ik heb nog steeds niet kunnen uitvinden wat ze wél wil. Haar eigen moeder frommelt er met Guantanamo-methoden dagelijks iets in. Dat zijn ze gewend daar, eten is een dagelijks veldslagje, een spel waarin iedereen zijn rollen kent en waar ze allemaal stiekem van genieten. Zo vertrouwd, hmmm, heerlijk.

Zo, een recept dat kinderen toch niet lusten vanwege het vleugje bitter. Week het brood in water en knijp het daarna goed uit. Doe alle ingrediënten in een keukenmachine of blender en draai. Voeg genoeg olijfolie toe om het de juiste consistentie te geven. Kook de tagliatelle in goed gezouten water al dente. Bewaar wat kookvocht. Meng de uitgelekte pasta met de saus en gebruik kookwater om het smeuïg te houden.De aanzet van etensproblemen ligt zo ergens tussen het eerste en tweede levensjaar. Kind heeft net nee leren zeggen, en merkt stomverbaasd dat mama daarmee op de kast te krijgen is. “Ze moet toch groeien!” roept ma wanhopig tegen pa, waarna het voeren begint, het slijmen, het dreigen en valse belonen. Maar kinderen groeien niet van eten. Kinderen groeien van hormonen. Al eten ze zes weken alleen maar suikerklonten, ze groeien toch. Geef je ze het nee-wapen in handen, dan is alles verloren. Aanbieden, en verder niks, dat is het beste. En zeker niet alles onder de appelmoes verstoppen. Gaandeweg gaan ze van alles eten. Van alles, zeg ik, niet alles. Groen blijft verdacht en op school leren ze elkaar dat je spruitjes vies moet vinden.

Tagliatelle met rozemarijn-walnotensaus voor 4:
150 g gepelde walnoten
1 snee oud witbrood
50 g pijnboompitten
1/2 teentje knoflook
25 g Parmigiano Reggiano
1 eetlepel verse rozemarijnblaadjes
olijfolie
400 gram tagliatelle
zout en peper

19 april 2006

Vers verschenen: Luilekkerland - 400 jaar koken in Nederland, dat ik samen met dochter Charlotte schreef. We volgden 11 thema's dwars door de historische kookboeken van de Universiteit van Amsterdam, van eind 16e eeuw tot eind 20e. Huiver mee over de ontwikkelingen op groentegebied, bij het bereiden van gevogelte, in de tafelmanieren, bij het gebruik van vet. Grijns net als wij over de fotografie van vroeger of over de soms rammelende receptuur. Luilekkerland is een lekker lezend smulboek waar je wat van opsteekt! Met 62 recepten om ook zelf de historische keuken in te duiken. Klik hier voor meer informatie en om het te bestellen, natuurlijk met onze beider handtekeningen erin!

En als je Luilekkerland aanschaft, wil je ook De grote Kleyn - culinair compendium erbij. Tot het eind van het jaar kost die in plaats van 45 euro slechts € 25.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.