SmaakvertellingenVoorpagina

Vegan kaas getest. Door (onder anderen) mij!

Kijk, ook ik probeer minder vlees te eten. Maar kaas, tja, dat is moeilijker: ik ben een kaasfanaat. Vandaar dat ik nooit de veganistische alternatieven probeerde. Tot afgelopen zondag. VeggieWorld vroeg me om te komen jureren en vol van nieuwsgierigheid toog ik naar Utrecht.

Iets van 1 schamele procent van de Nederlanders is de veganistische levensovertuiging toegedaan. Maar zo te zien waren ze zondag allemaal in de Werkspoorkathedraal om zich te verdringen rond de stalletjes. In een hoek was een theateropstelling gemaakt, en daar zaten collega’s Nadia Zerouali, Michiel Bussink, Sarah Puozzo en Lieske van der Waals, plus vegan food professional & voedingscoach Martine van Haperen, ‘sociaal ondernemer’ Mark Kulsdom en ik achter een tafel om te proeven. Voor ons meer dan honderd man publiek die met een app hún favoriet mochten aanwijzen; ze proefden mee.

Op een holletje mijn eigen bevindingen:

  • De Italiaanse Fermaggio viel me tegen. Sorry. Ik vond het mondgevoel en de smaak onaangenaam. Gemaakt van cashew met wat amandel, enkele maanden gerijpt, maar helaas.
  • De blauwader in gemarineerde druivenbladeren van de Nederlandse Max & Bien vond ik prettig, met de schurende nahijg in de keel van echte blauwe. De makers gebruiken dan ook de penicilliumcultuur die ook voor Roquefort gebruikt wordt.
  • Daarna was Frankrijk aan de beurt, met een camembertachtige witschimmel Petit Lorrain van Petit Veganne. Beslist overtuigend. In het donker en met snel proeven zou je hem voor koekaas kunnen verslijten. Eventjes. Maar chapeau!
  • Ten slotte een vreemd eendje in de bijt, want er kwam een dampende fondue op tafel, This is not Cheese Fondue van de Britse Willicroft. Klasse, een echte dooreter, maar dat werd uiteraard geholpen door de wijn, die hem veel pit gaf.

Kiezen was moeilijk. Als het om de sensatie ging, het smaakspektakel, was de fondue de winnaar. Maar we zochten een ‘kaas’, geen kaasgerecht. En ook al was de blauwader uitstekend, de Petit Lorrain won. Waarna bleek dat de blauwader de publieksprijs had! Zie je, er is soms nog best gerechtigheid.

Corona waart door het land; wat te doen? Mijn boeken lezen natuurlijk! Italië, mijn verhalen en recepten, De grote Kleyn en Luilekkerland, 400 jaar koken in Nederland, alleen bij mij verkrijgbaar met handtekening: klik daarvoor hier.

Op 28 september 2020 start een nieuwe cursus culinair schrijven/wijnschrijven. Intensieve, persoonlijke begeleiding op je eigen niveau en helemaal op maat, gericht op jouw doelen. Of doe mee met de workshops Kookboek Maken (online, 24 mei) of Inspiratie en Research (22 november). Klik hier voor informatie. 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.