Het was lang het domein van de Fransen: grote samengestelde salades voor de lunch. Maar inmiddels is het ook doorgedrongen tot Italië. Salatoni, signori! Niet iedereen wil meer borden pasta als middagmaal. En panini zijn weliswaar ook alomtegenwoordig, maar die zijn voor haastige lieden die staand aan de bar kanen. […]
Tien dagen ben ik nu in Italië, en nog altijd verveelt de pasta me niet. Alle dagen eet ik hem, soms twee keer, pasta met ezelbolognese, met verse tomaatjes en basilicum, met zomertruffel, met rucolapesto, met mosselen, met rauwe ham, met rode poon, met worstevlees en artisjok. Ik heb een […]
Ik ben een zoutekauw. Een zoutekauw in het nauw, want o o, wat horen we niet allemaal over ons hoge natriumgebruik. Punt is alleen dat zout weglaten eten vies maakt. Je schijnt te kunnen wennen aan weinig, maar ik ken niemand die dat echt zegt lekker te vinden zonder zo’n […]
Sappig, wat is dat? We hebben het er vaak over, sappig is lekker, maar wat betekent het nu precies? Er zijn vorsers die dat hebben uitgezocht. Als ik me goed herinner, kwam het erop neer dat een sappig stuk vlees, om maar een voorbeeld te nemen, genoeg vocht bevat als […]
Een stukje buikspek, zacht, zout en zoet tegelijk, smeltend bijna, ware het niet dat er dat kantje knapperig zwoerd aan zit, contrast tegen de tanden, tegenspel voor de tong. Fantastisch wat kok Sander Overeinder had gemaakt, vorige week. Zo hoort varken te smaken. Zo smaakte varken ook door de eeuwen […]
‘Wat bedoelt u daar nou mee?’ schreef een lezer mij, toen ik weer eens ‘goede olijfolie’ als ingrediënt in deze rubriek had genoemd. Goed. Even een flitscursusje doen? De betere olijfolie heet extra vergine. Hij wordt dat alleen als hij bij metingen een (niet proefbare) zuurgraad van minder dan 0,8 […]
Ovens, het zijn ondingen. Zaterdag hadden die van mijn nicht, haar slager en een lamsbout een ernstig meningsverschil over temperatuur en gaartijd, wat leidde tot te rauw vlees. Deze kilo, zo had de slager gezegd, werd het mooist als je hem eerst een 35 minuten op 150 graden liet garen, […]
Het is zomer! Althans, dat zegt de meteorologische kalender. Maar bij gebrek aan de uitwendige fysieke sensaties die dat seizoen vroeger nog wel opriep, van het voelen van directe zon op de huid tot het lichamelijke verschijnsel dat men als ‘transpireren’ of ‘zweten’ aanduidde – gaan we er maar […]
Pril geluk, laat ik ze zo maar eens noemen, die donderse ministuitertjes, die rakkers in hun knappende peul, zoet en sappig, groen en vriendelijk. Jazeker, ik heb de eerste Hollandse verse doperwtjes weer kunnen kopen. Het is elk jaar weer een worsteling met het groenteverkoopwezen in dit land. Velden vol […]
Wrijf over een citroen en ruik. Zuur! zult u misschien roepen, maar dat kan niet. Zuur en zoet en bitter en zout proeven we, die ruiken we niet. We dénken ze te ruiken door associatie. We weten dat een citroen zuur is en dus klikt de geur meteen door naar […]
“Hier, probeer dit eens,” zei Manfred. “Bonen in blik.” Ik was bij Meeuwig op de Amsterdamse Haarlemmerstraat om mijn olijfolietekort te lenigen. De statiegeldfles was net gevuld met Toscaanse olio di frantoio. Maar Manfred heeft meer dan olie. Hij gaf me een heel gewoon blikje waarop stond dat er cannellini […]
In Krommenie zit een Italiaan. Dat geldt weliswaar ook voor hele slierten andere gemeenten in ons nog steeds walgelijk natte en daardoor hinderlijk groen uitziende land, maar ik bedoel hier een kokende Italiaan, zo eentje met een restaurant. Het geval wil dat het een Zeer Goed kokende Italiaan is, en […]