Recepten, lekkere, makkelijke, inspirerende of uitdagende recepten, daarvoor ben je hier aan het goede adres. Waarbij aangetekend dat het nooit om zomaar een lijstje ingrediënten en wat instructies gaat, maar om recepten in een feestverpakking. Noem het columns. Ik ben namelijk culinair en wijnschrijver, waarbij het schrijven niet minder aandacht krijgt dan het culinaire en de wijn. Schrijven is immers net zo fantastisch als eten, koken en tafelen! Dus kom binnen, ga lekker zitten en lees hier in deze advertentieloze omgeving mijn verse Volkskeukens uit de Volkskrant. Mocht je vragen hebben, stuur een mail naar
postmaster@onnokleyn.nl. Wie me professioneel van node heeft, klikt links op 'in opdracht'. Veel plezier!
Dit emailadres is beveiligd tegen spambots, u heeft javascript nodig om het te kunnen bekijken
|
Stoofpotje van schouderfilet met olijven |
|
Woensdag 10 Maart 2010 00:00 |
|
Nu wilt u het misschien nog horen, straks, als we de lente in de kop krijgen niet meer: stoofpotten zijn de hoeksteen van de Europese culinaire beschaving. Ergens voelt iedereen dat zo’n zware pan op een hoekje van een fornuis de archetypische maaltijd is. Zoals mijn boeuf bourguignon van vorige week negen uur opstond, zo doordesemde het aroma van de sudderpotten door de eeuwen heen de keukens, de mensen, het hele menselijke gewemel.
De boeufs bourguignons, de hachees, de pots au feu, ze stammen regelrecht af van de ketel die ooit boven het open vuur hing, pruttel, pruttel, pruttel, en waarin van alles zat, bonen, knollen, wortels, grof meel. Nee, geen vlees bij de meeste mensen, of maar een klein beetje, in de vorm van spek.
|
|
|
Geen weekendmenu, geen wijn |
|
Zaterdag 06 Maart 2010 10:32 |
|
Het Volkskrant Magazine heeft een modespecial vandaag. En dat betekent geen weekendmenu en geen wijn erbij. Niet modisch genoeg, denk ik. |
|
Maandag 01 Maart 2010 08:03 |
|
Vandaag schrijf ik in de Volkskrant over vet en olie. Natuurlijk gaat het over gezondheid, maar vooral ook over smaak. Waarom vinden we olijfolie en eendenvet lekker en is zonnebloemolie neutraal?
|
|
Pasta met worstevlees, aardappel en room |
|
Zaterdag 27 Februari 2010 00:00 |
|
U hebt natuurlijk ook van die kennissen. Van die types die blij roepen ‘o, maar ik kan eigenlijk niet koken! Ik gooi altijd maar wat bij elkaar!’ Waarna ze vreselijk lekkere dingen voor je neus zetten.
Hm. Ik geloof daar niks van. Die lui jokken. Ze hebben misschien nooit les gehad in koken, nooit een cursus gedaan, nooit naast ma of pa bij het fornuis gestaan. Maar dan hebben ze zichzelf al ploeterend dingen aangeleerd. Want de niet-jokkers, de echte bij-elkaar-gooiers, maken happen die op zijn best te eten zijn, maar vaker gewoon vies. Het is treurig, maar om lekker te koken heb je kennis nodig, en ervaring. Nou, aan de gang dus maar! Cursussen zijn vreselijk nuttig, net als een fatsoenlijk kookboek.
Maar ja, dan hebben we de kokers die stoer roepen dat ze nooit uit een kookboek koken. Wat is dat toch?
|
|
Riesling Trocken 2007, Freiherr Langwerth von Simmern |
|
Zaterdag 20 Februari 2010 00:00 |
|
Wat rinkelt dat mooi hè? 'Riesling Trocken 2007, Freiherr Langwerth von Simmern...' Nee, niet militaristisch uitspreken, maar Schubertiaans, dan klinkt het het best. Lezers, ik ga vanaf nu proberen vooroordelen tegen Duitse wijn uit de wereld te helpen. Vergeet de suffe halfzoete wijntjes, Duitsland maakt topwijnen van het allerhoogste niveau. Die zijn vaak niet goedkoop, maar dit is een uitzondering.
|
|
Villa Antinori Rosso 2006 |
|
Zondag 14 Februari 2010 00:00 |
|
Gisteren maakte ik een lelijke uitglijder in mijn wijnrubriek in de Volkskrant. Ik beschreef de Villa Antinori en hoestte een heel verhaal op over Chianti Classico, en dat die (vrijwel altijd) meer in huis heeft dan de niet-classico Chianti. Nu klopt dat wel. Alleen Villa Antinori Rosso is officieel geen Chianti meer, Classico of niet.
In zekere zin is het wel weer een fraaie illustratie van Antinori's historie. In de jaren zeventig namelijk was Piero Antinori een van de eersten die in de Chianti Classico wijn gingen maken die niet aan het wettelijke recept voldeed. Dat vereiste namelijk dat er witte druiven werden gebruikt, tot wel 30 procent, zodat Chianti een gezellig slobbertje werd. Mandflessen, u weet het nog wel. Sangiovese (de puike blauwe druif van de regio) puur gebruiken was verboden. De Tignanello van Antinori, aanvankelijk 80 procent sangiovese met 20 cabernet sauvignon, mocht geen Chianti heten en kwam daarom als vino da tavola op de markt. Het werd een geuzennaam.
|
|
|
Woensdag 03 Maart 2010 00:00 |
|
Negen uur! Negen uur lang stond mijn boeuf te bourguignonnen, op een plaatje, op het kleinste pitje van het fornuis. Nog goed dat ik hem na het marineren ’s morgens om elf uur al opgezet had, want nu was hij tenminste op de Franse etenstijd klaar. Un succes fou, dat wel, mals en zacht en smeuïg en met dat inpakkende, dat troostende, dat alles goedmakende van een echte wijnsaus. Maar weer negen uur nodig gehad, net als bij de ossenstaart van laatst.
Boeken en supermarktbladen drukken zonder blozen af dat stoofpotten ‘2 à 3 uur’ op moeten staan. Nou, na die drie uur kon je met een stuk vlees uit mijn bourguignon een ruit ingooien.
|
|
Ingelheimer Kaiserpfalz Spätburgunder 2007 |
|
Zondag 28 Februari 2010 00:00 |
|
Natuurlijk komt er rode wijn Duitsland! En verdraaid goede ook. Moet ik er wel bij zeggen dat hun populairste druif voor rood, de spätburgunder, geleend is van de Fransen. In de Bourgogne heet hij namelijk pinot noir. Hij is gebaat bij koelte en daaraan is in de Duitse wijngebieden geen gebrek. Hier gaat het om Rheinhessen, de streek in de bocht van de Rijn onder Mainz.
|
|
Antipasto van gele paprika met ansjovis |
|
Woensdag 24 Februari 2010 00:00 |
|
Wij gaan elkaar treffen, toch, in Toscane? Eind mei begeleid ik enkele dagen een Volkskrant-lezersreis in het hart van de Chianti. Een wijn- en eetreis, dat zal duidelijk zijn. We verblijven om de hoek van waar ik ooit woonde, waar ik begon met Normandische kip en tournedos maar binnen de kortste keren omgeturned en outgedropped was in de Toscaanse foodways. Waar ik leerde dat het 's winters wel degelijk koud wordt in Italië, dat pasta niet apart van de saus op tafel komt, dat je bier drinkt bij pizza en dat olijfolie niet alleen op de sla gaat maar op de bonen, de aardappels, de ham, de worst, het brood, de kaas. En in de soep.
San Donato in Poggio was nog stil in 1986, terwijl de buurdorpen Castellina en Greve al ritselden van vooral Duitse toeristen. Op het pleintje was een winkeltje in etenswaren, waar ik twee ons tonijn in olie kocht, die dan uit een reusachtig blik werd geschept waaraan gauw drie overleden tonijnen hun bijdrage hadden geleverd.
|
|
Roergebakken penne met boerenkool en amandelen |
|
Woensdag 17 Februari 2010 00:00 |
|
Zullen we eens raar doen en Italiaans gaan roerbakken? Dan maken we pasta met boerenkool en olijven en amandelen. Met een beetje tomaat. Een wereldgerecht, maar dan in kosmopolitische zin.
|
|
|
