|
Vrijdag 12 Maart 2010 16:40 |
|
Aanstaande donderdag, de 17e, geef ik een lezing in de bibliotheek op het Oudorperplein in Alkmaar. Ik lees voor, draag voor, praat over eten en drinken in de breedste zin van het woord. Tot dan! |
|
Stoofpotje van schouderfilet met olijven |
|
Woensdag 10 Maart 2010 00:00 |
|
Nu wilt u het misschien nog horen, straks, als we de lente in de kop krijgen niet meer: stoofpotten zijn de hoeksteen van de Europese culinaire beschaving. Ergens voelt iedereen dat zo’n zware pan op een hoekje van een fornuis de archetypische maaltijd is. Zoals mijn boeuf bourguignon van vorige week negen uur opstond, zo doordesemde het aroma van de sudderpotten door de eeuwen heen de keukens, de mensen, het hele menselijke gewemel.
De boeufs bourguignons, de hachees, de pots au feu, ze stammen regelrecht af van de ketel die ooit boven het open vuur hing, pruttel, pruttel, pruttel, en waarin van alles zat, bonen, knollen, wortels, grof meel. Nee, geen vlees bij de meeste mensen, of maar een klein beetje, in de vorm van spek.
|
|
Maandag 01 Maart 2010 08:03 |
|
Vandaag schrijf ik in de Volkskrant over vet en olie. Natuurlijk gaat het over gezondheid, maar vooral ook over smaak. Waarom vinden we olijfolie en eendenvet lekker en is zonnebloemolie neutraal?
|
|
Pasta met worstevlees, aardappel en room |
|
Zaterdag 27 Februari 2010 00:00 |
|
U hebt natuurlijk ook van die kennissen. Van die types die blij roepen ‘o, maar ik kan eigenlijk niet koken! Ik gooi altijd maar wat bij elkaar!’ Waarna ze vreselijk lekkere dingen voor je neus zetten.
Hm. Ik geloof daar niks van. Die lui jokken. Ze hebben misschien nooit les gehad in koken, nooit een cursus gedaan, nooit naast ma of pa bij het fornuis gestaan. Maar dan hebben ze zichzelf al ploeterend dingen aangeleerd. Want de niet-jokkers, de echte bij-elkaar-gooiers, maken happen die op zijn best te eten zijn, maar vaker gewoon vies. Het is treurig, maar om lekker te koken heb je kennis nodig, en ervaring. Nou, aan de gang dus maar! Cursussen zijn vreselijk nuttig, net als een fatsoenlijk kookboek.
Maar ja, dan hebben we de kokers die stoer roepen dat ze nooit uit een kookboek koken. Wat is dat toch?
|
|
Riesling Trocken 2007, Freiherr Langwerth von Simmern |
|
Zaterdag 20 Februari 2010 00:00 |
|
Wat rinkelt dat mooi hè? 'Riesling Trocken 2007, Freiherr Langwerth von Simmern...' Nee, niet militaristisch uitspreken, maar Schubertiaans, dan klinkt het het best. Lezers, ik ga vanaf nu proberen vooroordelen tegen Duitse wijn uit de wereld te helpen. Vergeet de suffe halfzoete wijntjes, Duitsland maakt topwijnen van het allerhoogste niveau. Die zijn vaak niet goedkoop, maar dit is een uitzondering.
|
|
|
Donderdag 11 Maart 2010 00:00 |
|
Hij stond al een poosje op By The Grape: de Wijnkoopjeszoeker. Maar vanaf nu is hij ook als app voor de iPhone beschikbaar. Mooi! Kun je overal de aanbiedingen vinden. De app kost 3,99, maar de eerste 3000 kopers betalen er maar 2,39 voor. In de Apple's App Store, uiteraard. |
|
Woensdag 03 Maart 2010 00:00 |
|
Negen uur! Negen uur lang stond mijn boeuf te bourguignonnen, op een plaatje, op het kleinste pitje van het fornuis. Nog goed dat ik hem na het marineren ’s morgens om elf uur al opgezet had, want nu was hij tenminste op de Franse etenstijd klaar. Un succes fou, dat wel, mals en zacht en smeuïg en met dat inpakkende, dat troostende, dat alles goedmakende van een echte wijnsaus. Maar weer negen uur nodig gehad, net als bij de ossenstaart van laatst.
Boeken en supermarktbladen drukken zonder blozen af dat stoofpotten ‘2 à 3 uur’ op moeten staan. Nou, na die drie uur kon je met een stuk vlees uit mijn bourguignon een ruit ingooien.
|
|
Ingelheimer Kaiserpfalz Spätburgunder 2007 |
|
Zondag 28 Februari 2010 00:00 |
|
Natuurlijk komt er rode wijn Duitsland! En verdraaid goede ook. Moet ik er wel bij zeggen dat hun populairste druif voor rood, de spätburgunder, geleend is van de Fransen. In de Bourgogne heet hij namelijk pinot noir. Hij is gebaat bij koelte en daaraan is in de Duitse wijngebieden geen gebrek. Hier gaat het om Rheinhessen, de streek in de bocht van de Rijn onder Mainz.
|
|
Antipasto van gele paprika met ansjovis |
|
Woensdag 24 Februari 2010 00:00 |
|
Wij gaan elkaar treffen, toch, in Toscane? Eind mei begeleid ik enkele dagen een Volkskrant-lezersreis in het hart van de Chianti. Een wijn- en eetreis, dat zal duidelijk zijn. We verblijven om de hoek van waar ik ooit woonde, waar ik begon met Normandische kip en tournedos maar binnen de kortste keren omgeturned en outgedropped was in de Toscaanse foodways. Waar ik leerde dat het 's winters wel degelijk koud wordt in Italië, dat pasta niet apart van de saus op tafel komt, dat je bier drinkt bij pizza en dat olijfolie niet alleen op de sla gaat maar op de bonen, de aardappels, de ham, de worst, het brood, de kaas. En in de soep.
San Donato in Poggio was nog stil in 1986, terwijl de buurdorpen Castellina en Greve al ritselden van vooral Duitse toeristen. Op het pleintje was een winkeltje in etenswaren, waar ik twee ons tonijn in olie kocht, die dan uit een reusachtig blik werd geschept waaraan gauw drie overleden tonijnen hun bijdrage hadden geleverd.
|
|
