In de jaren zestig wist iedereen wat je bedoelde als je het over ‘de grote drie’ had: cabaretiers Wim Sonneveld, Toon Hermans en Wim Kan. Sinds twee jaar hebben we in wijnproefland ook drie groten, waar het daarvoor nog twee waren: de Wijnalmanak, de Supermarktwijngids en de Grote Hamersma. Gidsen […]
Als ik zeg dat het een opmerkelijke figuur is, hou ik me nog in. Wijnboer, reclamecomponist en mediaman Ilja Gort doet mij steeds weer denken aan iemand uit Kuifje en de Blauwe Lotus. Die snor, hè. Sommige collega-wijnschrijvers kunnen de man niet luchten, maar moeten toegeven dat zijn Château Tulipe […]
Noot: ik kom er net achter dat ik het merk pasta – Di Martino – niet noemde in deze Volkskeuken! Zeer dom. Nu ingevoegd. Ze slierten, ze krinkelen, ze walsen rond mijn vork en dan weer niet, ze kluwen in de rondte en altijd, altijd hangen er een of twee […]
Ooit peperduur, tegenwoordig een niet weg te denken aromatoevoeging aan ons eten: specerijen. Eerst maar eens de definitie. Die blijkt lastig. De Grote van Dale is vaag: ‘aromatische, plantaardige stof die in kleine hoeveelheid als smaak- of reukgevend toevoegsel bij spijzen en dranken gebruikt wordt’. Maar dat kun je van […]
De slavink is de kwintessens van carnivoor Nederland. Zo’n drolletje gehakt met een streep spek eromheen, afgepast, opgerold en bovenal ongehoord goedkoop. Kinderen vinden het lekker, want doorgaans knallend zout en kwistig voorzien van hoerakruiden, mama blij want makkelijk en niet te verpesten en kinderen blij, en papa, tja, papa, […]
Slovenië, het is niet het eerste land waar ik aan denk als het om wijn gaat. Niet het tweede ook. Zal ik nog maar even vertellen waar het ligt? Ten oosten van Noord-Italië, onder Oostenrijk, boven Kroatië, links van Hongarije. Vreselijk lang Habsburgs geweest, wat recentelijker Joegoslavisch, maar in grijze […]
Het was een blij treffen, een grijnzend aangename ontmoeting, maandag, van mij en een stamppotje. Ik was over zessen op de Gerard Doustraat in Amsterdam, had een half uur om de leegte in mijn buik op te heffen en overwoog bezoek aan frituurinrichtingen toen ik voor Café de Punt een […]
Vandaag in het Volkskrant Magazine Loethe Olthuis’ ultieme instructies voor het Koken van Piepers. Dan is het een vreemde vraag: wat is de ideale wijn daarbij? Geen mens eet die zomaar, met of zonder jus of boter of olie. En dus heb ik dit keer de handen geheel vrij om […]
Hij is dood. Dik drie jaar alweer geleden en walgelijk te vroeg hield Adriaan Jaeggi’s lijf ermee op. Darmkanker. Om te zeggen dat hij het ernaar gemaakt heeft, slaat nergens op. Maar hij leefde zeker in the fast lane. Rokend, drinkend, kokend, schrijvend, trombonespelend en liefhebbend stormde hij door de […]
Zijn Franse digestieven nou uit of lijkt het maar zo? Cognac en armagnac, nobele stooksels van grote traditie, ze worden zelden nog ingeschonken na een diner. Calvados heeft nog een vleug romantiek, geen idee waarom trouwens, appelen, Normandië?, maar cognac en armagnac leggen het in populariteit compleet af tegen de […]
“Zou deze tent er over tien, vijftien jaar nog zijn?” sprak Dave, en prikte frieten aan zijn vork. Om ons heen honderdtwintig eters, pratend, wachtend, kauwend, lopend tussen hun tafel en het buffet van hors-d’oeuvres, en drie serveersters met luide stemmen, glimlachen voor iedereen en een angstwekkende doelmatigheid. Buiten zon, […]
Je hebt frisse wijnen, volle wijnen, stroeve wijnen. En paddestoelwijnen. Wijnen die bij zwammen passen als deksels op potten, schroeven bij pluggen, trekkers bij kurken. Ze ruiken dan vaak al van zichzelf naar bosgrond, naar natte blaadjes en vergankelijkheid. Steek je neus in zo’n glas en je wordt subiet beschouwelijk. […]