Hoe kiezen we een wijn bij Meus’ pastagerecht van gisteren? Er zit tomaat in, wat het fris maakt, net als de rucola. Maar drie uien, de Parmezaan en een ons pijnboompitten zorgen voor een ronde smaak. Behalve de pancetta is er geen vlees. Kortom, het gerecht is gebalanceerd, maar eenvoudig […]
Ik vind het wel een goede: “Eet geen fenegriekkiemen meer!” Die zie je helemaal niet. Net zo min als rucola- en mosterdzaadkiemen. Nou ja, een hightech superclean bedrijf in het Westland kweekt wat voor de horeca, maar daar zullen ze het faillissement wel aangevraagd hebben. Mijn goede vriend Ruud – […]
‘Deze wijn moet jong gedronken worden.’ Tja, dat kun je twee manieren opvatten, nietwaar? De ene uitleg mag hier te lande niet in praktijk gebracht worden, voor zover je jong vertaalt met jonger dan zestien. Nu zijn kinderen ook zelden gecharmeerd van de smaak van wijn. De andere uitleg van […]
Een van mijn meest geliefde keukens is die van Libanon. De smaken zijn redelijk vertrouwd als je de Griekse en Turkse keukens kent, maar de Libanese is veel verfijnder. In Parijs zijn er zo’n 450 Libanese restaurants, in Londen een stuk of 40, en in Nederland slechts enkele. […]
Hoe verpest je een steak tartare? O, daar is niks aan, zeg. Ga maar vragen bij Lou Castelet in Beaumes-de-Venise. Gewoon een matig stuk overleden rund nemen en dat in een of andere ‘cutter’ – zo noemen zelfs Franse koks een professionele keukenmachine – tot moes draaien. Dan kun je […]
En hier is dan de rosé waarmee ik u en mijzelf graag de zomer mee instuur. Een ragfijne rosé, een rosé op het scherpste scherp van de vineuze snede. Want er bestaat verschil, zeg. Lawaairosés die dampen naar snoep, zuurstokrosés met klevende kinderaroma’s, Jip en Jannekewijn mét alcohol, en spannende, […]
Jan hagel, weespermoppen, kletskoppen en spritsen. Maakt u ze wel eens? Ik niet. Ik koop ze, als ik ze al koop, want ik heb mezelf ingeprent dat het verstandig is ze niet in huis te hebben. Kun je ze niet opeten ook. Maar goed, koekjes zijn de ziel en zaligheid […]
Waarde lezers, het is weer zover, het moment is daar, ik voel het trillen in de lucht, het klaroengeschal moet u er even bij denken: het is doperwtentijd. Verse, Nederlandse doperwten, die tere, die kleine, zoet knapperend in hun smaragden peultjes. Noem het gerust groene kaviaar. De prijs geeft daar […]
Aaaah, de Costiera Amalfitana! Dat is een veel te mooi stukje Italië, net onder Napels, net onder de Vesuvius, waar een ruige richel bergen een begerige vinger uitsteekt naar het eilandje Capri. Idioot hoog zijn ze, 1300, 1400 meter, en opeens hotsebotst dat naar beneden, bijna loodrecht, het turkoois van […]
Het kan niet op: na lovende woorden van Johan Veenstra op Wijnplein (‘Kleyn is geleerd zonder geleerd te doen en heeft een grote verbeeldingskracht’) komt Charlotte van Zummeren op haar site Winebusiness met een uiterst positieve bespreking van mijn boek Weg van Wijn. Het is vlot geschreven, vindt ze. Maar […]
Met deemoed geef ik kennis van het treurige feit dat ik er wederom ingestonken ben. In mijzelf dan. Want ik heb kikkerbillen gegeten, geknoflookte, geboterde kikkerbillen, klein en onverantwoord en Hemelschreiend Heerlijk. Ik was in de Beaujolais, daar zo’n eindje boven Lyon, bij het puike hotel Les Maritonnes in Romanèche-Thorins. […]
Sentiment, puur sentiment, dat is het: mijn verslingering aan grijze wijn. ‘Vin gris’, die bleek blozende twijfeling tussen wit en rosé, die schuchtere, verlegen let u niet op mij-wijn uit Frankrijks zuiden. Listel maakte hem al toen wij nog geen campingstoeltjes hadden en voor ons sheltertentje op de Provençaalse grond […]